AB II-13

Beschrijving

Albert Brussee

THREE SONGS FOR PIANO

De Three songs for piano ontstonden in eerste instantie als liederen voor bariton en piano in de winter van 1982-83. Enkele jaren later herschreef ik ze voor piano-solo en reviseerde de compositie in 1993, waarna de cyclus werd opgenomen (AB I-01). Pas in het voorjaar van 2006 ben ik er toe overgegaan – na nog enkele correcties te hebben aangebracht – de compositie voor druk gereed te maken. Het werk is geschreven in romantische stijl, waarin echter een zekere invloed van de ‘lichte muze’ (Cole Porter, Edtih Piaf) aantoonbaar is. Omdat in het derde lied elementen uit het eerste terugkeren, dienen deze drie ‘Lieder ohne Worte’ bij voorkeur als één geheel te worden uitgevoerd. De uitvoeringsduur bedraagt een kleine twintig minuten.
Stijl: romantisch, modaal.
Moeilijkheidsgraad: Trap VIII-IX (bij een indeling in twaalf trappen).

– My Song
– Between Dream and Despair
– A Song of Farewell

RECENSIES
“My song in cis-klein, een vage herinnering aan Chopins nocturnes in dezelfde toonsoort, is een weemoedig lied met een prachtige lage leidtoon in de melodie. Door de verrassende opening op de dominant sta je plotseling midden in vervlogen tijden. De rustige achtstenbeweging en de stuwende triolen slingeren je heen en weer tussen zoete pijn en gepassioneerde melancholie. Een onverwacht moment is de passage come una marcia funebre, die een donkere schaduw werpt. Die marcia funebre duikt ook op aan het slot van Between dream and despair en in m. 41 van A song of farewell. Zo zijn er meer bindende elementen in deze triptiek. Elk lied is geschreven in driedelige liedvorm (A-B-A). De themakop van m. 10 uit het eerste lied komt terug in m. 33 van het laatste. In grote lijnen geschetst is zo de hele triptiek een A-B-A-symmetrie. Ook de toonsoorten zijn hecht verbonden. Het tweede lied staat in bes-klein, de parallel van het middendeel in Des-groot van het eerste lied. Het derde deel staat geheel in Des-groot en is dus niet alleen de majeurvariant van het eerste lied (cis-klein), maar bovendien de parallel van het tweede. De herscheppingen van Brussee zijn geschreven door een pianist die zijn instrument kent en liefheeft. Hij combineert de werelden van 19de eeuwse romantiek en de songs van een eeuw later. De melodieën worden op verschillende manieren omspeeld en door deze ritmische en contrapuntische variatie telkens anders belicht.”
Maarten Boonstra, PianoWereld 2007-mei.

“De Three Songs for Piano werden oorspronkelijk geschreven voor bariton en piano in het begin van de jaren tachtig. Tezamen vormen ze een afgeronde cyclus, waarbij elementen uit het eerste lied terugkomen in het laatste. Ze zijn geschreven in romantische stijl, maar gekruid met invloeden van de populaire muziek van de jaren 1940 en 1950. Het is een omvangrijk werk dat in zijn geheel twintig minuten duurt. My Song, waarmee de cyclus begint, heeft rollende arpeggio’s en rijke basakkoorden die een meeslepende melodie in de hoge regionen van het klavier ondersteunen, waarvoor soms drie notenbalken nodig zijn. Er is een groot en warm romantisch geluid nodig om de expressieve kwaliteiten ervan volledig tot hun recht te doen komen. Voor het rustigere middendeel, Between Dream and Despair, gebruikt Albert Brussee een zeer langzaam tempo met zuchtende akkoorden en neergaande frasen. Het derde deel, A Song of Farewell, begint met een bijna vrolijke melodie en bouwt op naar een enorm slot met brede akkoorden en arpeggio’s over het hele klavier. Dit is een uitdagend stuk om te spelen, en als u van die grote romantische klanken houdt, zult u zeker niet teleurgesteld zijn door de Three Songs.” [Vertaald uit het Engels.]

Angela Fogg , Piano Journal 2007-2.

ZAKELIJKE GEGEVENS
© 2006 bij AB Music Productions & Editions, Apeldoorn.
32 bladzijden; met een voorwoord in het Nederlands en Engels.
Momenteel in verband met de Tarwekamp-ramp niet verkrijgbaar.